İhanet saklı gülüşüne kandım.
Ülkemin nadide bahçesini sana ayırdım.
Seni, gül sular gibi aşkımla sulardım.
Attığım her adımda Leyla’m diye anardım.
Güne ,aylara senin adını verirdim.
Geçen ve gelecek yılları, sensin diye severdim.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta