Gönül çağlamış, söz bitmiş ise
Dil kendini ne sanar? Ey usta!
Ömür ağlamış, öz gitmiş ise
Kul kendini ne sanar? Ey usta!
Çabucak geçer, kılıç yarası
Kem sözün yanar,her dem çırası
Bursa'da eski bir cami avlusu,
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü
Devamını Oku
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü




Son nefes gelir,o ömrün biter
Ocağın söner, dumanın tüter,
Yapılan sevap kabirde yeter
Çul kendini ne sanar? Ey usta!
Arzeni söyler, kalemi kırık
Vatanın sever, atası yörük
Bahçesi viran, toprağı karık
Gül kendini ne sanar? Ey usta
Selim Adım
Guzel dortlukler...tebrikler,saygilarimla..Suayip Resadoglu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta