Senki vuslat penceresiyle yanan tutsak rüzgarlarla savrulan gecenin ayazıyla donan son baharın yağmurlarıyla ıslanan mehtabın ışığıyla aydınlanan gönül pencereme doğan güneşin ışığı oldun ey sevgili
Yusuf Aydın
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta