ey sevgili
ben seni bir kaşılık beklemeden
gece gündüz ayırt etmeden
dört mevsim birden
bagrımı kavuran ateşinden
koştum arkandan dilenmeden
sevdim seni karşılık beklemeden
bir ebeyn gibi
gören bilen desede deli
kıskandım sana degen yeli
muhatap oldugun tüm eeli
yerden yere vursanda beni
sevdim seni karşılık beklemeden!
hapsedip seni yüregime
söylemedim kendime
kilit vurdum dilime
seni sevdigimi bilme diye
sevdim seni karşılık beklemeden!
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta