Kâkülü kanardı, kınadan kan kızılı
Namusa perdeydi, başındaki yazması.
Sürmesi zifirden, karanlıklar karası,
Muhabbeti arzı sanırsın evliya duası…
Gülüşü gülden güzel, ay tanrıçasıydı.
Dalga dalga saçlarında ne gemiler batırdı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta