Ey Sevgili! ..
Gönül dağlarımın nazlı Maral'ı..
Özüm nasıl sana doğruysa
Şu kalemimden dökülen
Nâkıs sözlerimde sana doğrudur.
Ey karanlık gecelerimin kandili! ..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




OZANIM SERBESTTE YAZARMIYDIN SEN ...EN GÜZEL İKİ KELİMEYLE SESLENMİŞSİNİZ ...O YETRLİ BİR ÇOK ŞEYİ ANLATMAYA ..NE MUTLU MUHATABINA
''SENİ SEVİYORUM DA KALDIM! ''
Kalmamalısınız üstadım çoğaltmalısınız..
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta