Bırak ihaneti, kalleş tuzakları kurma!
Ey şehir! Seninde alçalıp mahçup olacağın
Rezillik içinde iğrenç yüzüne
Şahidin olurum, utanırsın!
Çek elini, masum kaderimden.. Yollarıma çıkma!
Her köşeye bir yeis serip
Ayağıma, bir çamur gibi bulaşma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta