Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dost diye uzattım elin vermedin
Âlemi de bana düşman eyledin
Körelen benliği neden görmedin
Bu kısır döngüyü kırmadın gittin
yürekten ve içten geldiğince....
dünyanın karekterinin resmedilişi...
doyumsuz ve acımasız dünyanın...
doyumsuz ve acımasız dünyanın oyuncağı biz insanların...
çekilenler, çileler.....
ve yüreğin çırpınışı gibi umuda...
duygusal ve hüzün dolu nefis bir anlatımla yine mana denizine gömüldük iyice...
saygılar ve selamlarımla kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta