Karanlığın aydınlığıdır, ıssız geçen duygularım. Bahanelerin ucuna dokunan, resimleşerek kaybolan, ılımlı cam parçaları…
Sevgi değil ise; nedir? Neden bu korku?
Buram buram kokar tenim. Anılmaz gönüller dertli. Lütfederek gelen misafirler, karanfiller yollarına serpilen kim?
An’ a değen zamanlar, nezaket ehli kalpler. Laleler bahçesidir gönüller. Asaleti teknik ile sunulan, ressamı kimdir? Bilinmez…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




duygu deryanızda gezinmek güzeldi....tebrikler...teşekkürler.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta