İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Mal dedim dünyaya daldım,
Her şeyi alırım sandım,
Oysa ne kadar da aldandım,
Diline saglık
İnsanları, insanlığı unuttum,
Tek başıma bir yol tuttum,
Hesap yok diye gönlümü avuttum,
Hakikate ise gözlerimi yumdum,
Gel gör beni ey nefis,
Ne hale koydun.
nefsini sığaya çekenlere selam olsun saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta