Ey Nebi! Şiiri - Ahmet Tabak

Temiz soylu, güzel huylu, Ey Nebi!
Yetimlerin öksüzlerin sahibi
Kâinatın Sultânı’nın habibi
Hasta olan şu gönlümün tabibi

Çocukluğun örnek idi bizlere
Konuşmadın yalandan söz bir kere
Rahmet geldi yaşadığın her yere
Şifa oldun seni gören gözlere

Hayran kaldı düşmanların Mekke’de
Hakem oldun Araplara Kâbe’de
Ahmed idin övülmüştün göklerde
Yazıyordu Tevrat ile İncil’de

Son elçiye selam olsun bin kere
Nasıl girdin? Katılaşmış kalplere
Hiç kızmadın seni üzen sözlere
Örnek oldun, ümmet olan bizlere

Delilisin âlemlerin Rabbinin
Örneği yok bıraktığın eserin
Vermiş idin insanlığa izzetin
Fatihisin Medine’nin Mekke’nin

Vahşi idi cahil idi insanlık
Kaplamıştı tüm dünyayı karanlık
Sen doğunca zâil oldu şeytanlık
Hep yıkıldı zalim olan sultanlık

Salavatlar senin için Ey Nebi
Dostun ile yapmıştın sen hicreti
Davan için harcamıştın serveti
Yetiştirdin en hayırlı ümmeti

25.01.2026
Ahmet TABAK