Ey Kudüs Şiiri - Aydın Duran

Ey Kudüs

Ne yana baksam, aklımda hep aynı düş,
O sen misin yoksa gölgen mi , ey Kudüs ?
Hani Kubbetüs Sahra dan uçan kuşlar?
Hani avlunda secdeye varan başlar ?
Söylesene, yeryüzünde Ezanlar mı sustu ?
Şu gördüğüm manzara da nedir
Bu bir heyula mı yoksa kabus mu?

Nasıl bir garabettir bu, nasıl bir tuzak ?
Nasıl bir harabattır bu tuzlu ve çorak ?
Avlusundan Miraç’a çıkmadı mı Peygamber?
Şimdi , Aksa bize ne der, Huruç taşı ne der?
Kutlu müjdelerin bir bir indiği yerdin sen,
Şanlı Resul’ün Burağa bindiği yerdin sen,
İnanan yürekler sahi nereye gitti?
Söylesene ey Kudüs
İnsan mı yoksa iman mı bitti?

Hani secdelerimin o ilk yari
Ömer’in güzel diyarı
Nerdesin ey Selahattin’in nigarı

Yavuz’un düşlerine giren o nazlı çiçek
Kapılarının eşiğinde durduk
Bu zulüm ha bitti ha bitecek
Göğsümüzde asılıdır, o mukaddes anahtarın
Sana da son sözü olsun bu, Evlad-ı Fatihan’ın…

(Aydın Duran)