Ey kudurgan kudret kustur bizi! ,. kustur bizi yapışkan
çamurların dibinde.. dibindeki burgaç çeksin bizi dibine;
mıknatıslı burgaçların yapışkan derinliğıne.. çeksin o
boğulduğumuz yere...çeksin de parçalansın cesedimiz
çürüsün kokuşsun etlerimiz…burgaçlanıp irinine Dalalım
kabusların.. gürlek kamçıların cerahatlı izleri, kamburlu
Sırtımızda şaklasın..fuhşiyatın lanetini balgamlı ciğerlerden,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta