Yüreğimi bir katliamın infilâkına sürükleyen sen mıydın ey kavi,..
Beni yokluğunla sınayan.. ,hançersiz, tüfeksiz şavaşan..
Silahım olmadan gözlerine tutsak eden sen miydin ey kavi?
Beni dirayetsiz bırakan, kalbimin dirayetsiz bilinmezliğine oyuk açan..
Deşilen yaramı kanatan sen miydin?
Yoksa kanamayımı durduran ,gönlümün boşluk terazisini kederle dolduran..
Gözlerinle terazimin dengesini bozup sevinç gözyaşlarını alan senmiydin ?
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta