Ey Karanlık,
Güneş doğana kadar üzerimdesin,
Neyseki yıldızlar var;
Kafam yastıkta, aklım yalnızlığımda,
Acı bir ilaç gibi çekiyorum içime;
Düşünüyorum kalabalıklar içinde yalnızlığımı,
Sahte tebessümler karşısında hüznümle rahatlıyorum;
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta