Ey İstanbul,ey sevgili!
Taştan sedirlerde nasıl geçer ki zaman?
Bırakılmıştır rahatlık,her yer taş kesmiş kalbinden daha ağır,
Daha yaşanılası olsaydın olmaz mıydı?
Her darbede yok'etmek ruhunda mı vardı?
Ey İstanbul; en acımasız yüzünle bakma bana,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta