Ey İstanbul!
Gözlerin renkli, dilin tatlı, sesin ne kadar sıcak olsa da kandıramazsın beni İstanbul.
Ellerin kanlı, tırnakların keskin, her an ısırmaya hazır olan dişlerini, tekrar ve tekrar törpülersin İstanbul.
Geceleri karanlığın bağrında, ıssız parkın soğuk banklarında, beni tek başıma bırakan İstanbul.
Çocukların sokak oyunlarını, gençlerin neşesini ve yetişkinlerin hayallerini çalan İstanbul.
Ey İstanbul!
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




şu görmeden aşık olduğum istanbul..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta