Şaşkın bir çocuk saflığıyla
ışıl ışıldı maviliklerde
gözlerin,
Asırlık imparatorlukların
sarsılmaz kalesi miydin...
Yedi tepeli yediveren gül goncası;
her mevsimin bir anlam bulduğu
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Yedi Tepe Yedi Düvel Efsane İstanbul.Anlatmakla bitmez.Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta