Şaşkın bir çocuk saflığıyla
ışıl ışıldı maviliklerde
gözlerin,
Asırlık imparatorlukların
sarsılmaz kalesi miydin...
Yedi tepeli yediveren gül goncası;
her mevsimin bir anlam bulduğu
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Yedi Tepe Yedi Düvel Efsane İstanbul.Anlatmakla bitmez.Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta