Ey İstanbul ey İstanbul yok mu karanlık semtlerin yok mu karanlık sokakların
Yalnızlığa ant içmiş yerlerin, gözlerin bile görmediği ardına merakın düşmediği diplerin
Aç bana kapılarını kimsesizliklerine götür beni, sessizliklerine gömeyim hüznümü
Ne iz bırakayım acılarımın üzerine nede sokakların adı dimağda kalsın
Aman ey İstanbul yağmur yağmasın üzerine, toprağın ıslanıp açılmasın
Aman ey İstanbul rüzgarın girmesin sokaklarına, esip serpmesin acılarımı
Ey İstanbul acım büyük senden büyük bırakma ne ardıma ne sağıma ne soluma
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta