Diyemem ki başın öne eğilsin
Kendini tepede görme ey insan
Düsünürsen zerre bile değilsin!
Kibir batağına girme ey insan
Dünyalık varına aldanıp tapma
Menzilin Hak olsun eğriye sapma
Kendine edersin, kötülük yapma
İblisin izini sürme ey insan
Cihandan nicesi geldi de geçti
Kimi zulüm kimi güzellik saçtı
Bazısı kanatsız göklere uçtu
Sen sen ol kimseyi yerme ey insan
Yolunda kargaya yarenlik etme
Münafık olanın sözüne gitme
Gönül yapandan ol kulu incitme
Ellerin bağını derme ey insan
Haram lokma için tutma ateşi
Boyama balçıkla sakın güneşi
Yobazla yanyana olma benzeşi
Tacirlere pirim verme ey insan
Girdabi’ yi dost bil dinle sözünü
Yolundan ayrılıp bozma özünü
Sonradan ah edip dövüp dizini
Elini döşüne vurma ey insan
Söz . Erdem Demir
Tarih. 09/02/2024
İsvçre Basel
Kayıt Tarihi : 13.2.2024 20:27:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!