O gün bütün melekler, etrafa salınır.
Ruhun en büyük, azab ile alınır.
Adem Havva nesli, o gün baka kalınır,
Ey iblis o canın, yetmiş bin kat alınır.
Adem can verirken, sevinen lain iblis,
Senin varacağın yer ne kötü ne pimpis.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta