Kaçıncı bahar yüreğimizde, hep talan
Kaçıncı kırgın, bir düş âlemindeyiz
Bin yıllık köhne avuntular
Hep yangın yeri yürek, hep kül,
Bildik ağıtlarla kirletilmiş usumuz
Sözde suret insan, unutturdular utanmayı da tümden
Ey arsız ölüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta