Ey Hayat Şiiri - Mete Güleç

Ey hayat,
Bir avuç su serp yüreğime;
İçimde yangın, dilimde suskunluk,
Kapındayım çaresiz, kimsesiz.

Ey hayat,
Bir yol göster şu kaybolmuş adama.
Bir kez olsun ben kazanayım,
Zafer uğrasın şu viran bedenime.

Bak hayat,
Dizlerim değil sadece,
Ruhum da tutmuyor artık.
Üzülmekten eskidi gözlerim,
Gülmeyi unuttu yüzüm.

Çek al beni bu karanlık çukurdan,
Bir kez de sabah olsun içimde.
Bir kez de mutluluk değsin ömrüme,
Bir kez de kader benden yana dönsün.

Ey hayat,
Ben hâlâ buradayım.
Avucumda kırık bir umut,
Göğsümde paslı bir sabırla
Direniyorum sana.

Düştüm, evet…
Gülenim çok oldu ardımdan.
Ama bir gün ben de güleceğim,
Öyle bir güleceğim ki;
Hasetlerinden susacaklar.

Ey hayat,
Bu kez duy beni.
Ben senden mucize istemiyorum;
Sadece biraz nefes,
Biraz yol,
Biraz da ben istiyorum.