Ey Hancı uyan! bir kere de sen misafir ol
Gönül bahçemin baş köşesine
Uzan kollarımın yumuşak şezlonguna
Kutsal kitabın sözcüklerini fısıldayayım sevgiyle
Göz yaşlarım sevinçten şelale olsun
Islak kirpiklerim hurilerden öte
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
