Gönlümüzün penceresine doğuverdin
İçimizde soğukluktan yana,
Kinden ve kasavetten yana,
Birden bire ısınıverdi
…
Gönül bahçemizi kaplarken bir bebek neşesi,
Ruhumuzu, özümüzü, sözümüzü ve gözümüzü,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta