Ey Güzel İstanbul
Seni denizinin verdiği huzurun la değil,
Üzerinden uçuşan beyaz martılarının,
Bir orkestra eşliğinde çalan müzik gibi,
Aynı tondan çıkan çığlıkları için de değil,
Kendine hayran kalınan boğazının da,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüregindeki sevgilerin ve güzelliklerin esintisini büyük bir keyif ile okudum.
Siir yolun acik olsun sair arkadasim. Tebrikler
sevgi, sagi ve selamlar
nice aşklara yataklık,
nice aşığa ilham kaynağı olmuştur her zaman bu devası şehir.
duygu yogunlugu olan bir şiirdi tebrikler kalem dostu, ilham perilerin bol olsun sevgiler eksilmesin yüreğinizden sagılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta