Ellerimi açmıştım semaya
Ruhumu bırakmıştım kalbimi anlayana
Kelam kar etmiyor, sevda ufkumda ümit vermiyor
Aşk, ne kadar dile getirilirse getirilsin edep irfan yoksa yetmiyor
İnsanlaşmayan dimağ ve bilinç nefsi ihya ediyor, münevver olmak istiyor
Sıla ruhumu cezp etse de, kalbim tekliyor, nefsi perişanlığım boyun büktürüyor
Sahip zaten her şeyi biliyor, yürek hevesten arınmadıkça kalp aklı derin derin düşündürüyor
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta