Militanların gri parkalarının
içinde gül, dışında bir ısırgan otu
Bir gönül ki bu, devrimlere kale olmuş
gözyaşların doldurduğu bir kuytu...
Hangi mavzerin gül attığı
hangi kalemin kurşun sıktığı,
hangi gözyaşların çiçek aktığı görülmüş
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta