Militanların gri parkalarının
içinde gül, dışında bir ısırgan otu
Bir gönül ki bu, devrimlere kale olmuş
gözyaşların doldurduğu bir kuytu...
Hangi mavzerin gül attığı
hangi kalemin kurşun sıktığı,
hangi gözyaşların çiçek aktığı görülmüş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



