Ey Gönül Şiiri - Gürhan Olcaytürkan

Ey gönül
Ne çok ayrılığı misafir ettin bağrında
Her veda bir ömür eksiltti benden, her hatıra bir yara açtı
Kabuk bağladı dediğim anda bir el koparttı tuz bastı.
Vuslat dedim, serap çıktı
Ömrümü verdim beklemeye
Hatırsız hatıra çıktı kirpiklerimin neminde
Yoluna baktığım sevdam
Ardına bakmadan el oldu
Bense aynı hasretin yolcusu kaldım
Yutkunmalarıma emanet ettim
Dilime dua
Belki bir an hatırlar diye
Bir helalliğe âmin der diye