Ey Gönül Şiiri - Tuba Toprak

EY GÖNÜL

Hiç düşündün mü ey gönül?

Gittikçe uzaklaşıyoruz hayattan onun adına kurduğumuz hayallerden hatta kurdukça savruluyoruz sarı sarı Eylül gibi kuru dallarından...

Hiç fark ettin mi ey gönül?

Heyecan suyu çekilmiş Lut Gölü olmuş yüreklerimiz ama hâlâ ufak tefek birikintilerde arar olmuşuz o sonsuz okyanusu...

Hiç hissettin mi ey gönül?

Eskiye nazaran daha çok kırılıyoruz birbirimize daha az sabrediyoruz sevdiklerimize sevemediklerimize hatta sevmeyi beceremediklerimize...

Hiç gördün mü ey gönül?

Ne çok ağrı kesici tüketiyoruz ağrımızın sebebi dil yarası olduğu halde o yaraya henüz bir merhem bulunamadığı hatta neşter vurulamadığı halde...

Hiç sordun mu ey gönül?

Gecelerin sahibi her hecene şahitken içtiğin her duanın sustuğun her kederin de bir şulesi bir leması varken ne çok karanlığa takıldık...

Hiç sustun mu ey gönül?
Hiç susturuldun mu?

15.09.2025
Tuba Toprak