Ey Gönül Şiiri - Mesut Şefkatlıoğlu

Ey gönül, kapılma fani düşlere,
Şu yalan dünyanın sonu var elbet.
Baksana felekte dönen işlere,
Her bir yazılanın günü var elbet.

Yüksek uçma, bir gün inersin düze,
Kış gelir, baharlar bürünür güze,
İtibar eyleme süslü her söze,
Sükûtun içinde canı var elbet.

Sultan olsan bile tahtın devrilir,
Saraylar, köşkler de toza çevrilir,
Amel defterlerin bir bir dürülür,
Mizan kapısının hanı var elbet.

Gidenler gelmedi, durur mu devran?
Topraktan gelmiştir, topraktır beden,
Sual olunur mu hiç "niye, neden?"
Mutlak her hükmün ilanı var elbet.

Şefkatlıoğlu; ömür bir nefes kadar,
Dünya dediğin bir daracık kafes kadar,
Hakk’a teslimiyet en büyük kâr,
Vuslatın apayrı şanı var elbet.