Kimi kaybettim bu eriyip giden mum ışığında
İçimi kıyıp geçen sert bir yumruk var
Nasıl da keskin
Nasıl da anlamsızca oturmak kırık bacaklı sandalyede
Kulak vermek etrafta ki kuru ve boş kelimelere
Birde kapılmak herkese ait dokuzcanlı şüphelere
Dalından kırılıp kurak mevsimin habercisiyken
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta