Ey gönlüm yine kaldın mı kendi başına, sessiz sedasız düşünüyorsun değil mi?
Kendinden köşe bucak kaçmaya çalışırsın ama yinede dönüp dolaşıp kendi sessizliğinde dem mi vurursun.
Aştan kaçılmaz gönlüm ne yapsan faydasız. Kalemi elime alıp desem ki konuş gönlüm seni kağıda dökecek bir kalemim var. Bu sefer kelimelerim anlamsız kalıyor sana karşı. Kalbim acıyor , yüreğimde bir hüzün var , hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum ama onuda yapamıyorum, hep içine mi kapanacaksın gönlüm? Konuşmak, anlatmak isterken neden susmak istersin onu da bilmiyorum. Ey gönlümüzde olan yar kalbimin isteği hayatımın senin elinde olduğu, Her gönül birini sever AŞIK OLUR AŞKI BULUR diyorum. Gönlümdeki tek yara seni kazanmak için çalıştığım ama kaybettiğim aşk buydu...
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta