gece! Senin karanlığında yalnızlığına aşık bir kadın var, sadece sana sığınan bir sen de dinlenen. Boş vermiş, biraz da alışmış sanırım, sen de bulduğu huzura. Sessizce izliyor senin içinden fışkıran ışık şölenini, en çok da ona hayran zaten. Yüreğini bir yerlere koymayı bırakmış belli ki sana teslim etmiş artık her şeyi ve demiş ki " ey gece! oturduğum balkonda, bir tek sen de kalsın yüreğimin sesi"
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta