Ey en sevgili,
Sen, seni temaşa etmeye doymayan gözlerimin feri,
Sen, karanlıklarımı aydınlatan sana sevdalı gönlümün feneri,
Sen, helal çalışırken, boncuk boncuk döktüğüm alın teri,
Ve sen, mert ve yiğitçe kazandığım hak yollarında en manidar zaferimsin .
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta