dünya neymişsin..anlayamadım.sevip gibi görünüpte..yılan gibi sokanlardan usandım..yiğenim dir deyip te sevgilisi çıkanlardan bıktım..sevecek gönüle uçmak istiyorum..kalbimde bir beyaz güvercin besliyorumm..sevenlere .sevenlere..sevilenlere..ama affetmiyorum sever gibi görünüpte sokanları..kalbimize acıyı dolduranları..beni bir mum gibi söndürenleri..affetmiyorum..yüce divan..hakkın divanında bekliyorum..ben orda konuşacağım aldatmak neymiş.ben orda cevap vereceğim..bana yapılan haksızlıklara..soracağım menekşe gözlüme..hani tren nerde..dünya nerde..hakkımı alacağım kuşkusuz..ama menekşe gözlüm duygusuz..anlamaz..beni asla..sende gideceksin dünyadan üç metrelik çaputla.....bende gideceğim belki çaputsuz..belki senin mezarın görkemli..benimki bellisiz...ama orda görüşeceğiz....menekşe gözlüm..
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta