Ey Dünya!
Yalansın sen yalan hayâlim gibi,
Bilmem ki neyine kanayım dünya?
Yaşayan ölecek, yetmiş takribi,
Daha da mı bâki sanayım dünya?
Gençlikte tomurcuk çiçeksin dalda,
Tat dahi kalmıyor zamanla balda,
Dönersin! Taşınır bedenim salda,
Niye aldanıp da yanayım dünya?
İblis'le tebessüm ederek durdun,
Nefsimle birlikte tuzaklar kurdun,
Ölüm vakti geldi, tokadı vurdun,
Hangi bir yanını anayım dünya?
Gönlümle keşfettim bendeki beni,
Esmâ-ül Hüsnâ'ya âyine teni,
Sen terketmeden ben terkettim seni,
Hakk yansıtır ayna rânâyım dünya..
Mâhiyetin iki kapılı duy han,
Nefsin yemi idi mal, makamla şân,
Adem der habire Hakk'ı Aşkla an,
Çün insandan öte mânâyım dünya...
Kayıt Tarihi : 15.2.2017 09:21:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!