Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Muhtarem kardeşim, Şİrinizi zevkle okudum,yüregine sağlık, Yaradan ilhamını boletsin.
Gönlü güzel olan insanlar asildir. Diyorum: Hoşcakal.Dost.
Yusuflar. Yunuslar...Musalar ve de Nuhlar tufanlarda zarar görmediler. Onlara muallif olanlar zarar gördüler. O güzel yüreğinizde inşallah zarar görmez.
Tek kelimeyle harika...çok yerleri dolaştırdı okurken..saygılarımla.
melek ayaz
Çok iyi bir şiirdi...Son dizede müthiş bağlanmış tema....
Kutlarım saygıyla şairi.
Nurdan Ünsal
çok güzel bir şiir...kutlarım...
kaleminize sağlık kaleminiz daim olsun.çok teşekkürler...
'Şimdi ise Nuh gibi
kendi tufanımda boğulmaktayım' Güzel bağlamışsınız, kutluyorum. Selam ve sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta