Ey çocuk…
Serkeş ve dağınık bir haldesin
Aşikâr ki edep ve adaptan nasipsiz nefessin
Sergilediğin ibretlik ve sefilleştiren zavallılıktan habersizsin
Bir mecliste veya cemiyet içinde bu kadar pervasız ve pişkinlik adına numunesin
Hal muvazenesinden ve edep nimetinden bu kadar nasipsiz kılan bir varlığın müdavimisin
Taaccüp ettiren ve hayâ etmeye davet eden serkeşliğin ne kadar ayyuka çıktığından niçin dert edinmezsin
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta