Neşeyle, giriyorum ilk derse.
Gözleri parlıyor,
Sanki bir çiçek Ayşe.
Hemen kendini gösteriyor,
Kıpır kıpır,
Pırıl pırıl bir Adnan.
En arkalarda İrfan,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Eğitim ordusunun bir neferinden duyabileceğim, içime dokunan, düşündüren, geçmişimi anımsatan, öğretmenlik yıllarımı anımsatan dramatize edilmiş bir demet anı... Duyarlı olabilse her öğretmen, sizler gibi... Elele vererek aşmak çok kolay olacak, bütün engelleri. Sevgilerimle...+...+
Bunlar bizlerin ortak yanları.Bu duyguları yine en çok bizler
yaşamışızdır sanıyorum.Saygılar şiirinize ve sizlere İsmail Bey.
Bazi öğrenciler sınıfat bu uçarılıkları yaparlar aslında farkedilmek isterler
tek ve etkili çözüm biliyorum
Onu hiç kimsenin olmadığı baş başa bir ortamda karşımıza alıp kendisini çok sevdiğimiz ayrıcalıklı olduğunu ve kendisine çok güvendiğimizi onun gözlerinin içine baka baka söylemektir
bu güveni alan çocuk bal olur kaymak olur
selamlar tebrik ve teşekkürlerimle
* Sizi ve tüm öğretmenlerimizi sonsuz kutluyorum.*
Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta