Ey Bülbül Şiiri - Necati Öztürk

Gitme ey bülbül güldeki yerin durur
Sen uçup gidersen dalda kurur gülde kurur
Bir rüzgar alır seni diyar diyar uçurur
Ne kadar çilersen çile, güle hasret gecelerin olur
Gurbet zordur. Bir zalim taş atar seni vurur
Kanadın kırılır, altın kafesten bir mezarın olur
Ne baharın olur nede sonbaharın, sana prangalar vurulur.

Gül dalı hariç her dalda konaklarsın
Sanki binbir sitemdir yükün çile taşırsın
Sanki cefa yüklenmiş kanatlarına, öyle uçarsın
Sana aşiyandır gülün, onada dargın yaşarsın
Güle sitem ederken efkarınla, içten içe yanarsın
Sen dönmeyince gül varsın ateşte yansın
Sen katre katre yanarken divane bülbül utansın
Ey bülbül aç kanatlarını bahara, yağmur olsun gülü kurtarsın
Hasret son bulmazsa eğer, sana dönmeyen bülbül utansın.

16/05/2024
Necat ÖZTÜRK