Ey benim Çorlu'm
Kafa kâğıdımda doğduğum yer yazan, memleketim, vatanım, ömürlerce ata toprağım
Kırk yedi yıl geçmiş biz tanışalı, ilk yaygaram, gökyüzüne ilk bakışım, ilk nefes almışlığım
On yedi bin küsur gün olmuş, gecene uyku satıp, yerine sabahından günaydın almışlığım
Ey benim Çorlu'm
Çıkmaz sokak başlarına gençliğimi gömdüğüm kasaba, hiç büyümez sandığım, şaşkınlığım
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta