Ey beni bilmeyenim, dili şen şakıyan bülbül, gözleriyse aşka lâl suskun
Bazen kalabalıklara girer bu adam, ister ki senli yalnızlığında kör kaybolsun
Aşk denen firarını demek ister sana, lâkin kelimeleri gözlerin kadar suskun
Gözleri gözlerine haykırır; ne olur bu defa yorgun kalbimin sesini duysun.
Der ki; gözleri sana bakarken öyle mahsun, kelimeleri boğazında yutkun
Sözlerimi versem diline, sana yazdıklarımı yüreğine ben gibi okurmusun
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta