Ey beni bilmeyenim, dili şen şakıyan bülbül, gözleriyse aşka lâl suskun
Bazen kalabalıklara girer bu adam, ister ki senli yalnızlığında kör kaybolsun
Aşk denen firarını demek ister sana, lâkin kelimeleri gözlerin kadar suskun
Gözleri gözlerine haykırır; ne olur bu defa yorgun kalbimin sesini duysun.
Der ki; gözleri sana bakarken öyle mahsun, kelimeleri boğazında yutkun
Sözlerimi versem diline, sana yazdıklarımı yüreğine ben gibi okurmusun
Gözlerimi versem gözlerine, benli rüyalara göz kapaklarımla uyurmusun
Kalbimi versem ellerine, ruhunu kalbimle, kalbimi sevdanla doyururmusun...
S.Güler-21.4.2015
Sezai GülerKayıt Tarihi : 22.4.2015 10:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!