Ey bendeki ben
Bırak beni bir başına
Sürükleme istediğin her yöne
Dünün hırsını vurma sırtına
Yarının kaygısını da at üzerinden
Bak o zaman
Kurtulursun dünyalık kederinden
Sus biraz yüreğin konuşsun
Hakikat gürültüde değil sükûtta duyulur
Ve bil ki
İnsan kendinden vazgeçtikçe
Kendinde kaybolur
Kanatlan gökyüzüne kuşlar gibi özgür ol
Rüzgârla konuş bulutlara sır ver
Kavuştur huzura Sessiz ve derinden
Zincir de kalmasın ayaklarında
Yükün pamuk yumuşaklığı bulutlar olsun
Ne geçmiş bağ olsun ayaklarına
Ne gelecek korkutsun seni
An dediğin yer
Bir sığınak olup açsın kapılarını
Korkularım adını unutmak olur
Yollar kaybolur sende
Yürür kendine doğru
Hafifler omuzların
Nefesin derinleşir
Ve kalbine bir duygu yerleşir
Yokluğu ölümden beter
Varlığı bir hiç
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 17:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!