Sen ne füsunkâr bir sır, ne onulmaz yarasın,
Izdırabın bile hoş, bayram gibidir yasın.
Bir kere girmeye gör kâlbin bir kenarından,
Top yekün duyguları sıyırırsın kınından.
Zilleti izzet gibi gösterirsin sezilmez,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
