Işıklar kutsamakta kara yüzümün gölgesini
Bu kelimeler duygularımın en saf emsali
Bulamıyorum yok mu içimdekinin ilmahali
Yoksulum, anlamıyorum ben şeytanın hangi hali
Ne kadar temizsin pampak, apak ve kinin az
Yoksunum saflıktan belki afalladım biraz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta