Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Koynumda büyüttüğüm
acılarımın adı sensin
ey aşk!
...
aşkı aşk gibi terennüm eden kaleme selam.
harikaydıııııı..............
Koynumda büyüttüğüm
acılarımın adı sensin
ey aşk!
yok mu?
bedel ödenmeden
yaşanacak bir hayat
ya kal benimle
sonsuza dek
ya da götür beni
saçlarımdan sürükleyerek...
yoksa, yoksaa dayanamayacak
sensizliğe bu yürek.
elinize ve duyarlı yüreğinize sağlık,
kaleminiz daim,ilhamınız bol olsun...
Emine hanım,bu kadar içten yüreğinizden nağmeler süzülmüş satırlarınıza,gözyaşlarım dolarak dinledim şiirinizi,tebrikler,yüreğinizi..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta