Ey Adıyaman,
dağlarının gölgesi uzundu bir zaman,
insanın sözü ağırdı,
ölüm bile edeple gelirdi kapına.
Şimdi sabahlar eksik uyanıyor,
akşamlar bir ağıtla kapanıyor.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta